هنوز گرفتار ترجمه ی شعرها ی نزار قبانی ام و فکر می کنم یه مجموعه ی چهار صد صفحه ای شده. کارهای خوبی رو از نزار انتخاب کرده ام که هم خودش دوستشون داشت و هم دنیای عرب از این کار ها خوشش میاد  و لی یه کم دارم می ترسم واسه این که دانایی بسیار اندک من از زبان عربی زیبایی  شعر ها رو تخریب کنه و از طرفی  وقتی که می خوام یه شعری رو کار کنم مجبورم می کنه توی فضای اینترنت اون گونه فضا ها رو دید بزنم و  هم توی کارهای خود نزار قبانی هم توی کار های شاعران عرب زبان و برخی از نقدهایی که در زبان عرب نوشته شده رو بخونم  و گاهی دکلمه نزار از اون شعر رو گوش بدم و همه شون یه جوری توی دنیای اینترنت داره برام اتفاق می افته  فعلا یه کم محدودیت ورود به اینترنت دارم  و می ترسم ترجمه ها رو این جا بنویسم  واسه همین ترجمه قبلی رو هم پاک کردم تا توی یه فضای مناسب تری و با کم کردن اشتباهات ترجمه ای بتونم ارائه شون بدم .  

اینم شروع یه شعر بلند دیگه که در این روزهایم گرفتارشم.

أشهدُ أن لا امرأة

من اعلام می کنم هیچ زنی نیست

أتقنت اللعبة إلا أنت

تکمیل کند بازی را جز تو